Nadzieja polskiego tenisa

Agnieszka Radwańska mimo młodego wieku zyskała ogromną popularność na całym świecie. Ta dobrze zapowiadająca się polska tenisistka, jest jednocześnie najwyżej notowaną Polką w historii rankingu WTA. Na korcie zarobiła już 2,4 mln USD, co niewątpliwie świadczy o jej talencie. Zwyciężyła cztery turnieje WTA, triumfowała także w dwóch juniorskich turniejach wielkoszlemowych - Wimbledonie 2005 i French Open 2006 w grze pojedynczej.
Agnieszka Radwańska przyszła na świat 6 marca 1989 w Krakowie. Biografia Agnieszki Radwańskiej zawiera pełne i interesujące informacje z życia młodej tenisistki. Znajdziesz tu także inne ciekawe biografie tenisistów.
Agnieszka Radwańska przygodę z tenisem zaczęła w Niemczech, gdzie już w wieku 6 lat pokonywała starszych od siebie kolegów. Trenowała razem z siostrą – Urszulą, która dziś również gra w tenisa zawodowo. O rozwój umiejętności sióstr dbał od samego początku ojciec - Robert.
Od 23 kwietnia 2005 roku Agnieszka jest tenisistką profesjonalną. W 2006 roku, po wygranym French Open, jako pierwsza Polka w historii, została liderką rankingu ITF Juniors w kategorii do 18 lat. W sierpniu 2006 roku po raz pierwszy awansowała do pierwszej 100 rankingu WTA. W związku z tym, w marcu 2007 roku WTA uznało ją za „Debiutantkę roku”. 5 sierpnia 2007 roku po raz pierwszy wygrała seniorski turniej, który był rozgrywany w Sztokholmie.
Reprezentowała Polskę w Pucharze Federacji oraz na Igrzyskach Olimpijskich 2008 w Pekinie. Agnieszka Radwańska, choć osiągnęła już wiele w tenisie, ma przed sobą przyszłość i perspektywy na dalszy rozwój i sukcesy. Z jej talentem można być niemal w 100% pewnym, że jeszcze nie jeden raz wszystkich nas zadziwi.

http://www.artykuly.net.pl/index.php/nadzieja-polskiego-tenisa/

Ryan Giggs – zawsze wierny

Jakich piłkarzy szanują kibice najbardziej? Co sprawia, że jednego piłkarza lubimy, a innego nienawidzimy? Jedno jest pewne, bardzo trudno jest piłkarzowi dogodzić wszystkim i zasłużyć na szacunek u każdego kibica.
Bez wątpienia jednym z zawodników, którego kibice szanują i cenią bardzo wysoko jego umiejętności piłkarskie jest walijski pomocnik Ryan Giggs. Zawodnik Manchesteru United jest podziwiany nie tylko przez kibiców klubu, w którym gra ale również przez kibiców rywali, których przecież Manchester ma na całym świecie. Giggs zdobył z Manchesterem liczne puchary i trofea.
Za co kibice tak szanują tego piłkarza? Za umiejętności, owszem. Ale przede wszystkim doceniają jego wierność swojemu klubowi. Giggs odkąd trafił na Old Trafford jako junior, nieprzerwanie gra w tym klubie od 20 lat. Jego dobrą grę potwierdzają liczne statuetki, którymi został uhonorowany.
Pewnie gra tam, bo nie miał żadnych ofert transferowych – tak mógłby powiedzieć nieznający Giggsa kibic. Otóż, Giggs jako swego czasu najlepszy lewy pomocnik na świecie, miał propozycje gry w największych, obok MU drużynach na świecie. Ale zdecydował się być wierny jednej drużynie.
Co więcej, mimo dość zaawansowanego jak na piłkarza wieku, Ryan zapowiada walkę o kolejne puchary dla swojej drużyny. Komuś takiemu jak Ryan Giggs wypada jedynie życzyć szczęścia, zdrowia i sukcesów. No i chyba jeszcze kilku lat gry, bo mimo 36 lat Giggs nadal zdobywa bramki i stanowi ważne ogniwo Manchesteru. Podobną postawę prezentuje również Włoch Alessandro Del Piero.

http://www.artykuly.net.pl/index.php/ryan-giggs-%E2%80%93-zawsze-wierny/

Sport i równouprawnienie

Europa powoli staje się modelowym przykładem poprawności politycznej i równouprawnienia. Podział na męskie i damskie okazują się często nie tylko passe, ale też faux pas. Jednych (czy bardziej jedne) to cieszy, innych (i głównie tylko innych) smuci. Tak czy inaczej świat się zmienia. Nawet nasz kraj ma już kobiece reprezentacje każdej uznawanej na olimpiadach dyscypliny. Trudno przy tym stwierdzić czy ostatecznym celem pań jest likwidacja podziału na drużyny męskie i żeńskie, czy może ustalenie takie podziału w każdym sporcie.
Z jednej strony bowiem pojawiają się hasła, mówiące o drużynach mieszanych, z drugiej fakt, że panowie wciąż są trochę lepsi w wielu sportach sprawia, że wtedy drużyny mogłyby stać nieodwołanie jednopłciowe.
Jak będzie trudno na razie wyrokować, ale ciekawym przypadkiem wydaje się tutaj pewien mało popularny w Polsce sport, a mianowicie Lacrosse. Otóż z powodu wysokiej brutalności tego sportu na całym świecie przyjęto, iż wersja tej gry dla chłopaków różni się sporo od wersji dla dziewczyn – ograniczony kontakt pomiędzy zawodniczkami.
Tymczasem kiedy kilku zapaleńców sprowadziło grę do Polski, nie mieli oni pojęcia o tych różnicach i w efekcie powstała wkrótce potem, sekcja damska grała według reguł męskich. Jaki był tego efekt? Panie dowiedziały o różnicy zasad dopiero podczas pierwszego meczu z rywalkami z innego kraju i… pomimo konieczności przestawienia się wygrały nie tylko pierwszy mecz, ale też cały turniej.
Jak interpretować to wydarzenie na tle burzliwych dyskusji o równouprawnieniu w sporcie? Trudno na razie wyrokować, ale wydaje się, że sprawa nie pozostanie bez echa.

http://www.artykuly.net.pl/index.php/sport-i-rownouprawnienie/

System ligowy w Polsce

W ostatnim roku wiele się mówiło o reorganizacji rozgrywek ligowych w piłce nożnej. Ma to oczywiście plusy jak i minusy. Chciałbym Państwu w jakiś sposób przybliżyć dzisiejszy wygląd hierarchii lig, którą stworzył Polski Związek Piłki Nożnej.

Na razie to chyba najgorszym skutkiem przeprowadzenia reformy piłkarskiej w Polsce jest upadek, bądź rezygnacje z grania w danej lidze wielu klubów. Przykładami są znane kluby, typu Walka Makoszowy czy Koszarawa Żywiec, które ze względu na duże wydatki z tytułu gry w ligach nie dały rady utrzymać się na tym poziomie. Sportowo jak najbardziej dawały radę, kondycja finansowa została jednak znacznie naruszona. Duży wpływ na to miał trwający nadal kryzys gospodarzy, jednak to już całkiem inna historia.
W najwyższych ligach nie zaszło zbyt wiele zmian. Ponumerowano jednak trochę dziwnie ligi, na wzór na przykład angielskiej ligi. Ekstraklasa to w naszym kraju najwyższa liga. Następnie jest pierwsza liga (niegdyś 2 liga!) do tej pory wielkich zmian nie ma, jedynie w nazewnictwie. Całość zaczyna się komplikować od kolejnych szczebli.
Dawną trzecią ligę przekształcono w drugą ligę. Dziś II liga podzielona jest na dwie grupy. Wschodnią i Zachodnią, w której gra 18 drużyn. Poziom bardzo wysoki porównując wszystko z dawnym rozwiązaniem. Dawniej były cztery grupy tej klasy rozgrywkowej.
Dalej jest III liga, którą podzielono średnio na dwa województwa. Razem jest osiem grup, w których w każdej rywalizuje dokładnie 16 drużyn. Wyjątkiem jest III liga opolsko-śląska, gdzie ze względu na wycofanie się wyżej wspomnianej Walki Makoszowy zmniejszono liczbę drużyn rywalizujących ze sobą. Jednak znów było bardzo gorąco, bo bliski wycofania się był KS Krasiejów, również ze względów finansowych. Na chwilę obecną zespół będzie grał.
Pozostałe ligi zostały w takim stanie jak były przed reorganizacją. IV liga jest co prawda piątą klasą rozgrywkową jednak podział jest ten sam, według województw. Następnie są popularnie nazywane Okręgówki, później A klasa, B klasa, C klasa (w każdym województwie jest inaczej, bo np. w Śląskim jest tylko do B-klasy.)
Patrząc na liczbę wycofanych drużyn to chyba najwięcej kłopotów sprawia III liga, chociaż dużo mówi się o wycofaniu Rakowa Częstochowa, klubu z tradycjami. Chociaż ta drużyna kilka kryzysów już przeżyła ten może być bardzo bolesny.

http://www.artykuly.net.pl/index.php/system-ligowy-w-polsce/

Jak wybierać sakwy rowerowe?

Cordura i PCV to podstawowe materiały z których tworzy się sakwy rowerowe. Są one podstawowym wyznacznikiem jakości tego typu produktów. Analizując więc oferty z nimi związane powinniśmy wiedzieć, czym charakteryzują się oba z nich. Cordura jest przede wszystkim wytrzymała. Wykonane z niej sakwy rowerowe cechują się dużą wytrzymałością na uszkodzenia mechaniczne. Poza tym dobre ich podgumowanie jest jednoczesną gwarancją na całkowitą odporność na wodę.
Cordura jest jednak bardzo podatna na ubrudzenia, dlatego też ludzie, którym bliskie są walory estetyczne rowerów są bardzo na to wyczuleni. Drugi z powyższych materiałów czyli PCV jest znacznie tańszy niż swój konkurent, ale jednocześnie nie posiada tak dużej wytrzymałości. Uszkodzenie mechaniczne sakwy z PCV można jednak bardzo szybko i łatwo naprawić.
Gdy już wybierzemy materiał, warto zwrócić uwagę na system nośny. Tutaj najważniejsza jest wytrzymałość, możliwość samodzielnego ich wymienienia, możliwość rozłożenia na mniejsze części, kompatybilność z ruchami ciała użytkownika, wodoodporność, regulacja oraz ochrona przed wypadaniem. Sakwy rowerowe w Polsce posiadają zazwyczaj jeden z trzech systemów nośnych. Są nimi systemy firm Cumulus, Crosso i Ortlieb. Każdy z nich posiada swoje wady oraz zalety, dlatego dobrze jest sięgnąć do testów przeprowadzonych w celu określenia ich jakości.
Pomimo tego, iż materiał zewnętrzny i system nośny to podstawowe parametry tego typu produktów, trzeba rozeznać się w tym, czy do naszych warunków przydatniejsza będzie sakwa z rolowanym zamknięciem czy też sakwa z kieszeniami. Sklepy specjalistyczne z pewnością udzielą Państwu doradztwa w tym temacie, jednakże warto pamiętać, iż według wielu rowerzystów sakwy rolowane są najprostsze w obsłudze i tym samym najlepsze.
Można się doń bowiem doń łatwo dostać, można je nosić na pasku lub używać jako przenośną torbę. Po ustaleniu powyższych parametrów przychodzi czas na wytypowanie ofert w oparciu o kryteria dodatkowe. Są nimi między innymi kolory w jakich sakwy rowerowe mają być, dodatkowe kieszenie wewnątrz w postaci małych pionowych wkładek, możliwość szybkiego ich wyczyszczenia i wysuszenia oraz pojemność. Tak wybrane sakwy rowerowe z pewnością spełnią wszystkie Wasze oczekiwania.

http://www.artykuly.net.pl/index.php/jak-wybierac-sakwy-rowerowe/